Lew

Nosorożec czarny

Nosorożec czarny
nosorożec czarny
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Rząd	nieparzystokopytne
Rodzina	nosorożcowate
Rodzaj	Diceros Gray, 1821
Gatunek	nosorożec czarny
Nazwa systematyczna
Diceros bicornis
(Linnaeus, 1758)
Podgatunki
zobacz opis w tekście
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)
krytycznie zagrożony
Zasięg występowania
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Nosorożec czarny, n. zwyczajny, (Diceros bicornis) – nosorożec zamieszkujący centralne i wschodnie rejony Afryki w Kenii, Tanzanii, Kamerunie, Republice Południowej Afryki, Namibii i Zimbabwe.

Długość ciała nosorożca czarnego wynosi 3-3,75 m, a długość ogona – 0,7 m. Wysokość w kłębie; 1,4-1,5 m. Długość rogu przedniego u samców i samic wynosi do 55 cm. Masa ciała tych zwierząt wynosi 0,8-1,4 t. Długość ciąży trwa 460 dni. Masa urodzeniowa to 40 kg. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 5 lat, a długość życia wynosi 40-50 lat.

Mimo swego masywnego wyglądu nosorożec czarny biega dość szybko. Jego szarże na wroga z prędkością 50 km/h są bardzo widowiskowe. Ponieważ jednak nie widzi on wiele z odległości większej niż 30 m. i kieruje się tylko węchem, najbardziej skutecznym środkiem uniknięcia jego szarży jest wykonanie w ostatniej chwili skoku w bok.

Jest ścisłym roślinożercą, który codziennie może pochłonąć wielką ilość pokarmu o masie odpowiadającej około 2% jego ciężaru. Chwytną górną wargą bez trudu zrywa liście i zdrewniałe gałązki. Rozciera je szerokim i płaskimi zębami trzonowymi. Zjada on kolce o długości nawet 10 cm.

Nosorożec nie przeżuwa, podobnie jak u konia fermentacja bakteryjna w jelicie przyspiesza trawienie zdrewniałych roślin. Tak jak wiele innych zwierząt roślinożernych sawanny, nosorożec czarny kąpie się w błocie lub pyle, aby się odświeżyć, a także uwolnić od pasożytów. Jego bardzo gruba skóra pokryta jest wrażliwym naskórkiem, która przyciąga owady odżywiające się krwią, np. moskity. Warstwa błota nie tylko chroni przed moskitami - wysychając, miażdży również kleszcze. Zaschnięte błoto zdrapują z nosorożca kolczaste zarośla.

Liczebność tych zwierząt w ciągu niespełna 10 lat zmalała do kilkuset osobników.

Rozmnażanie

Ciąża nosorożca trwa ok. 15-16 miesięcy. Na świat przychodzi tylko jedno młode, które waży średnio 35-50 kg. Nosorożce czarne osiągają dojrzałość płciową w wieku 7 lat - samce, a samice w wieku 5 lat.

Populacja

W 1900 roku populacja nosorożca czarnego w Afryce liczyła prawdopodobnie 100 tysięcy osobników. W późnych latach 60. XX wieku populacja zmniejszyła się do 70 tysięcy, a w roku 1981 liczyła tylko 10-15 tysięcy. W 1990 roku spadła do 2500, a w 1995 roku do 2410 osobników. Obecnie trend populacji jest rosnący. W 2006 roku podgatunek zachodnioafrykański został uznany za wymarły.

Znaczenie dla człowieka

Róg nosorożca - jego najlepsza broń - stał się przyczyną jego całkowitej zagłady, a to za sprawą jego znaczenia dla człowieka. W medycynie Wschodu uznaje się bowiem sproszkowany róg nosorożca za remedium na choroby wątroby, serca, skóry, a także za doskonały afrodyzjak.

Podgatunki

Wyróżnia się 6 podgatunków nosorożca czarnego

• D. bicornis bicornis Linnaeus, 1758 status VU (narażony)
• D. bicornis brucii Lesson, 1842
• D. bicornis chobiensis Zukowsky, 1965
• D. bicornis longipes Zukowsky, 1949 status CR (krytycznie zagrożony)
• D. bicornis michaeli Zukowsky, 1965 status CR (krytycznie zagrożony)
• D. bicornis minor Drummond, 1876 status CR (krytycznie zagrożony)

Przypisy